فنآوریهای کلیدی یک ایستگاه کل عمدتاً بر سه جنبه تمرکز دارند: اندازهگیری زاویه، اندازهگیری فاصله، و پردازش دادهها. این فناوری ها دقت، کارایی و محدوده کاربرد ابزار را تعیین می کنند.
ایستگاههای توتال از سیستمهای رمزگذار نوری یا فوتوالکتریک استفاده میکنند که زوایای افقی و عمودی را از طریق یک تلسکوپ دوار اندازهگیری میکنند. در ترکیب با یاتاقانهای دقیق و طرحهای جبرانکننده، اندازهگیریهای زاویهای زیر{1}}ثانیه قوسی به دست میآیند. این فناوری دقت جهت اندازه گیری را تضمین می کند و پایه ای برای موقعیت یابی دقیق و اندازه گیری سه بعدی-است.
ایستگاههای توتال مدرن معمولاً از فناوری اندازهگیری فاصله الکترونیکی (EDM)، از جمله حالتهای اندازهگیری فاصله آزاد بازتابی و منشوری{0} استفاده میکنند. با انتشار سیگنالهای لیزری یا مادون قرمز و دریافت سیگنالهای برگشتی، مسافت با استفاده از اصل--پرواز یا اختلاف فاز محاسبه میشود و اندازهگیری فاصله طولانی-با دقت بالا در حین تطبیق با شرایط انعکاس مختلف و نور محیط انجام میشود.
ایستگاههای توتال در ریزپردازندهها و سیستمهای ذخیرهسازی- ساخته شدهاند که پردازش زمان واقعی دادههای زاویه و فاصله، محاسبه مختصات و تولید نتایج اندازهگیری را ممکن میسازد. به طور همزمان، رابط های داده های دیجیتال و فن آوری های ارتباطی به داده های اندازه گیری اجازه می دهد تا مستقیماً به رایانه ها یا نرم افزارهای اندازه گیری منتقل شوند، کارایی اندازه گیری و قابلیت اطمینان داده ها را بهبود می بخشند و پشتیبانی اساسی برای اتوماسیون نقشه برداری مهندسی مدرن ارائه می دهند.
